Projekt ustawy o umowie związku partnerskiego
O mnie
Szczęśliwy ojciec dwóch synów  - Sebastiana  i Maćka. Absolwent Akademii Górniczo - Hutniczej ...
Bezpłatne konsultacje prawne

Święto Flagi Rzeczypospolitej Polskiej

Strona główna » Aktualności » Święto Flagi Rzeczypospolitej Polskiej

wielkość tekstu:A | A | A

  Jedna była - gdzie? Pod Tobrukiem. Druga była - hej! Pod Narvikiem. Trzecia była pod Monte Cassino, A każda jak zorza szalona, biało - czerwona, biało-czerwona! czerwona jak puchar wina, biała jak śnieżna lawina, biało-czerwona.

             Konstanty Ildefons Gałczyński, „Pieśń o fladze”

 

Z inicjatywy Platformy Obywatelskiej dzień 2 maja został ustanowiony Dniem Flagi Rzeczypospolitej Polskiej, celem popularyzowania wiedzy o polskiej tożsamości i symbolach narodowych. To jedno z najmłodszych świąt państwowych.

Polskie barwy narodowe kształtowały się na przestrzeni wieków. Wywodzą się z barw herbu Królestwa Polskiego i herbu Wielkiego Księstwa Litewskiego. Pierwotnie polską barwą narodową był karmazyn, stanowiący symbol dostojeństwa i bogactwa, a zarazem uważany za najszlachetniejszy z kolorów. Z uwagi na cenę barwnika potrzebnego do uzyskania tego koloru mało kto mógł sobie na niego pozwolić, dlatego też był on wykorzystywany jedynie przez najbogatszą szlachtę

i dostojników państwowych. Amarantową włożyłem na skronie Konfederatkę, Bo jest to czapka, którą Piast w koronie miał za podkładkę pisał Cyprian Kamil Norwid.

 

Barwy biała i czerwona zostały uznane za narodowe po raz pierwszy 3 maja 1792. Podczas obchodów pierwszej rocznicy uchwalenia Ustawy Rządowej damy wystąpiły wówczas w białych sukniach przepasanych czerwoną wstęgą, a panowie nałożyli na siebie szarfy biało-czerwone. 7 lutego 1831 roku Sejm Królestwa Polskiego podjął specjalną ustawę dotyczącą barw polskiej flagi:

"Izba senatorska i poselska po wysłuchaniu wniosków Komisyi sejmowych, zważywszy potrzebę nadania jednostajnej oznaki, pod którą winni łączyć się wszyscy Polacy, postanowiły i stanowią:

Art. 1 - Kokardę narodową stanowić będą kolory herbu Królestwa Polskiego oraz Wielkiego Księstwa Litewskiego, to jest kolor biały z czerwonym.

Art. 2 - Wszyscy Polacy (...) te kolory nosić mają w miejscu, gdzie takowe oznaki dotąd noszonymi były"

Podczas powstania listopadowego biel oznaczała dobro i czystość dążeń narodu polskiego, czerwień - dostojność, majestat i potęgę władców polskich. Odtąd barwy biało - czerwone uznane zostały za barwy narodowe. W czasach zaborów jak wszystkie inne polskie symbole narodowe, również barwy - biel i czerwień - były tępione przez rosyjskie, austriackie i pruskie władze. Przetrwały jednak na emigracji, wracały podczas wszystkich narodowych manifestacji na polskich ziemiach. W 1919 roku biel i czerwień uznano oficjalnie za barwy państwowe. Te przyjęte przez Sejm barwy rozpowszechniły się bardzo szybko i towarzyszyły Polakom we wszystkich ważnych wydarzeniach. Były symbolem państwa, które nie istniało, i narodu, który pod tymi barwami wybijał się na niepodległość. W 1980 roku, po incydencie z udziałem Przewodniczącego Rady Państwa, Henryka Jabłońskiego, któremu w trakcie wizyty w obcym kraju odegrano zamiast polskiego hymn jugosłowiański (bardzo podobny ale jednak inny od naszego), ówczesny marszałek Sejmu, Stanisław Gucwa, zlecił ponowne ustawowe określenie godła, hymnu i barw narodowych.

W dniu 20 lutego 2004 roku z inicjatywy Platformy Obywatelskiej Sejm uchwalił zmianę ustawy o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej.  Określone zostało ostatecznie, że barwami Rzeczypospolitej Polskiej są kolory biały oraz czerwony. Na flagach układa się je w dwóch poziomych, równoległych pasach tej samej szerokości. Górny pas jest koloru białego, a dolny koloru czerwonego.

Jeszcze do niedawna nie wolno było wywieszać flag w inne dni niż świąteczne. Zabraniała tego ustawa z 1980 roku. Od czasu nowelizacji ustawy o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej, symbole narodowe można uwidaczniać bez ograniczeń. Oznacza to, że mogą być one użyte kiedy tylko chcemy, pod jednym warunkiem - że otoczy się je należną czcią i szacunkiem.

 


 


 

 

   

 

 

czytano: 2264 razy

źródło: Artur Dunin

Strona główna
Artur Dunin - poseł na Sejm RP