Projekt ustawy o umowie związku partnerskiego
O mnie
Szczęśliwy ojciec dwóch synów  - Sebastiana  i Maćka. Absolwent Akademii Górniczo - Hutniczej ...
Bezpłatne konsultacje prawne

w sprawie zajęć komorniczych urządzeń i sprzętu niezbędnego dla osób niepełnosprawnych

Strona główna » Sejm » Interpelacje » w sprawie zajęć komorniczych urządzeń i sprzętu niezbędnego dla osób niepełnosprawnych

wielkość tekstu:A | A | A

   Szanowny Panie Ministrze! Do mojego biura poselskiego zgłaszają się osoby niepełnosprawne w sprawie zajęcia komorniczego urządzeń niezbędnych do ich codziennego funkcjonowania. W wielu przypadkach zajmowany jest sprzęt zakupiony z dotacji PFRON. Z informacji, jakie uzyskałem na spotkaniach, wynika, że mimo okazania zaświadczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności komornik kontynuuje swoje działania, niestety nie przyjmując tłumaczenia, że w większości wypadków jest to sprzęt niezbędny dla tych osób.

   Wielokrotnie jest to sprzęt bardzo kosztowny i dlatego w bardzo dużej części finansowany z środków publicznych. Osoby, którym został on zlicytowany, dodatkowo narażają się na kary finansowe i blokadę pozyskiwania dalszych środków na zakup niezbędnych urządzeń.

   W związku z tym zwracam się do Pana Ministra z pytaniem: Czy przewiduje Pan wprowadzenie zmian w przepisach, które spowodują, że urządzenia oraz sprzęt niezbędne do normalnego funkcjonowania osób niepełnosprawnych nie będą podlegały zajęciu komorniczemu?

   Z poważaniem

   Poseł Artur Dunin

   Zgierz, dnia 10 czerwca 2013 r.

 
 
 
...........................................................................................
 
 

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację pana posła Artura Dunina przesłaną przy piśmie Pana Marszałka z dnia 19 czerwca 2013 r., znak: SPS-023-18729/13, w sprawie egzekucji z przedmiotów dofinansowanych ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych uprzejmie przedstawiam, co następuje.

   Zgodnie z art. 803 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm.), zwanej dalej K.p.c., tytuł wykonawczy stanowi podstawę do prowadzenia egzekucji o całe objęte nim roszczenie i ze wszystkich części majątku dłużnika, chyba że z treści tytułu wynika co innego. Oznacza to, że wierzyciel, który dochodzi przymusowego zaspokojenia swojego zobowiązania pieniężnego od dłużnika osobistego, może kierować egzekucję do dowolnego składnika majątku tego dłużnika, a zatem któregokolwiek z należących do niego przedmiotów lub praw.

   W drodze wyjątku ustawodawca, kierując się względami humanitarnymi, społecznymi lub gospodarczymi, ograniczył to generalne uprawnienie wierzyciela w przepisach szczególnych, wprowadzając niedopuszczalność egzekucji w całości lub w części ze względu na jej przedmiot lub osobę. Ograniczenia natury humanitarnej uwzględniają interes dłużnika na tyle, by prowadzona egzekucja nie doprowadziła do fizycznego wyniszczenia dłużnika i jego rodziny przez pozbawienie minimalnych środków na egzystencję i podstawowych przedmiotów codziennego użytku, a także, by nie doprowadziła do psychicznej degradacji dłużnika przez pozbawienie go przedmiotów służących do wykonywania praktyk religijnych, niezbędnych do nauki czy też mających szczególne, osobiste znaczenie dla dłużnika. Ograniczenia natury społeczno-gospodarczej uwzględniają interes dłużnika jako podmiotu gospodarczego, aby pomimo prowadzonej egzekucji mógł kontynuować osobistą pracę zarobkową.

   Ograniczenia przedmiotowe egzekucji przewiduje m.in. art. 829 K.p.c. Wymienione w nim ograniczenia bezwzględnie nie zezwalają na prowadzenie egzekucji z pewnych, wskazanych w nim przedmiotów, świadczeń, praw i wierzytelności.

   Stosownie do art. 829 pkt 4 K.p.c. egzekucji nie podlegają narzędzia i inne przedmioty niezbędne do osobistej pracy zarobkowej dłużnika oraz surowce niezbędne dla niego do produkcji na okres jednego tygodnia, z wyłączeniem jednak pojazdów mechanicznych.

   Pojęcie przedmiotów wymienionych w tym przepisie jest szerokie. Zalicza się do nich zarówno rzeczy ruchome, jak i nieruchomości (zwłaszcza rolne), a także statki morskie wpisane do rejestru okrętowego. W każdym razie to, czy konkretne przedmioty będą podlegały wyłączeniu spod egzekucji, jest uzależnione od okoliczności faktycznych, np. profesji, kwalifikacji dłużnika czy charakteru wykonywanej pracy zarobkowej. Do uznania danego przedmiotu za przedmiot niepodlegający egzekucji istotne jest ponadto, aby był on niezbędny do wykonywania przez dłużnika osobistej pracy zarobkowej. Niezbędność przedmiotów dla dłużnika powinna być oceniana przez organ egzekucyjny według mierników obiektywnych (zaspokojenie podstawowych potrzeb materialnych i kulturalnych dłużnika oraz będących na jego utrzymaniu członków jego rodziny przy uwzględnieniu aktualnego poziomu życia społeczeństwa), a nie według subiektywnego odczucia dłużnika (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 30 sierpnia 1937 r., C II 486/37, OSN 1938, nr 7, poz. 307). Na tych zasadach wyłączeniu spod egzekucji będzie podlegać także sprzęt rehabilitacyjny, środki pomocnicze i przedmioty ortopedyczne niezbędne do tego, aby dłużnik mógł wykonywać osobistą pracę zarobkową, w tym przedmioty, na których zakup dłużnik uzyskał dofinansowanie ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

   Należy też wskazać, że zgodnie z art. 829 pkt 6 in fine K.p.c. wyłączeniu spod egzekucji podlegają przedmioty codziennego użytku, które mogą być sprzedane tylko znacznie poniżej ich wartości, a dla dłużnika mają znaczną wartość użytkową. Należą do nich przedmioty majątkowe stanowiące ruchomości, które na ogół nie mają większej wartości rynkowej, ale dla dłużnika przedstawiają istotną wartość użytkową (zob. W. Siedlecki w: Z. Resich (red.) Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, Warszawa 1969, s. 1137). Będą do nich należeć także sprzęty rehabilitacyjne, środki pomocnicze i przedmioty ortopedyczne (w tym dofinansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych), które ze względu na swoje cechy (np. przeznaczenie dla konkretnej osoby) nie mają wartości rynkowej lub wartość ich jest niewielka, a dla dłużnika przedstawiają znaczną wartość użytkową.

   Należy podkreślić, że do komornika należy ocena, czy przedmioty, które mają być zajęte, spełniają kryteria przesądzające o niedopuszczalności prowadzenia z nich egzekucji. Ograniczenia te powinny być brane pod uwagę przez organ egzekucyjny z urzędu, bez potrzeby uzyskania wniosku dłużnika. Należy przy tym zaznaczyć, że ocena, czy istnieją okoliczności decydujące o ograniczeniach przedmiotowych powinna być dokonana przez komornika w momencie zajęcia (np. według istniejącego w tej chwili stanu majątku dłużnika, rodzaju wykonywanej przez niego pracy zarobkowej czy stanu zdrowia).

   Jeśli zajmowane ruchomości spełniają przesłanki z art. 829 K.p.c., to komornik powinien odstąpić od ich zajmowania, a po dokonaniu zajęcia uchylić je. W przypadku skierowania egzekucji do któregoś z przedmiotów wymienionych w art. 829 K.p.c. postępowanie egzekucyjne, jako niedopuszczalne, podlega w całości lub w części umorzeniu (zob. art. 824 § 1 pkt 2 K.p.c.). Wniosek o umorzenie postępowania lub o uchylenie zajęcia co do pewnych przedmiotów może zostać zgłoszony przez dłużnika w chwili dokonywania zajęcia, a także komornikowi w dalszym toku postępowania egzekucyjnego.

   Czynność komornika związana z zaliczeniem danego przedmiotu do kategorii wskazanej w art. 829 K.p.c. podlega zaskarżeniu skargą na czynność komornika. W razie wniesienia przez wierzyciela lub dłużnika skargi na czynność komornika (zob. art. 767 K.p.c.) dokonana przez komornika (w momencie zajęcia) ocena, czy określone przedmioty spełniają kryteria pozwalające na wyłączenie ich spod egzekucji, zostaje poddana kontroli sądu.

   Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że wskazane regulacje prawne uwzględniają interes dłużnika zarówno w aspekcie humanitarnym, jak i społeczno-gospodarczym. Kwestią, która może być przedmiotem ewentualnych rozważań, jest natomiast zagadnienie związane z aksjologicznym uzasadnieniem poszerzenia wskazanej ochrony prawnej. W każdym razie nie można abstrahować od prawnie chronionego interesu wierzyciela, w szczególności w kontekście celu postępowania egzekucyjnego, jakim jest zaspokojenie roszczenia wierzyciela stwierdzonego tytułem wykonawczym.

   Z wyrazami szacunku

   Podsekretarz stanu

   Michał Królikowski

   Warszawa, dnia 11 lipca 2013 r.

 
 
 
...............................................................................................................
 
 
 
 

 Szanowny Panie Ministrze! Do mojego biura poselskiego zgłaszają się osoby niepełnosprawne w sprawie zajęcia komorniczego urządzeń niezbędnych do ich codziennego funkcjonowania. W wielu przypadkach zajmowany jest sprzęt zakupiony z dotacji PFRON. Z informacji, jakie uzyskałem na spotkaniach, wynika, że mimo okazania zaświadczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności komornik kontynuuje swoje działania, niestety nie przyjmując tłumaczenia, że w większości wypadków jest to sprzęt niezbędny dla tych osób.

   Wielokrotnie jest to sprzęt bardzo kosztowny i dlatego w bardzo dużej części finansowany z środków publicznych. Osoby, którym został on zlicytowany, dodatkowo narażają się na kary finansowe i blokadę pozyskiwania dalszych środków na zakup niezbędnych urządzeń.

   W związku z tym zwracam się do Pana Ministra z pytaniem: Czy przewiduje Pan wprowadzenie zmian w przepisach, które spowodują, że urządzenia oraz sprzęt niezbędne do normalnego funkcjonowania osób niepełnosprawnych nie będą podlegały zajęciu komorniczemu?

   Z poważaniem

   Poseł Artur Dunin

   Zgierz, dnia 10 czerwca 2013 r.

 

 

............................................................

 

 

  Szanowna Pani Marszałek! Odpowiadając na przesłaną przez Panią Marszałek przy piśmie z dnia 19 czerwca 2013 r., znak: SPS-023-18729/13, interpelację pana posła Artura Dunina w sprawie zajęć komorniczych urządzeń i sprzętu niezbędnych dla osób niepełnosprawnych, proszę o przyjęcie poniższych wyjaśnień.

   Zgodnie z rozporządzeniem ministra pracy i polityki społecznej z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie określenia rodzajów zadań powiatu, które mogą być finansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 96, poz. 861, z późn. zm.), podstawą dofinansowania zadań ze środków PFRON jest umowa zawarta przez starostę z osobą niepełnosprawną. W umowie tej określa się m.in. wysokość środków PFRON przyznanych na realizację zadania, zakres i sposób realizacji umowy. Po podpisaniu ww. umowy osoba niepełnosprawna może dokonać zakupu przedmiotu określonego w umowie. Należy zauważyć, że wszelkie urządzenia, sprzęty pomimo uzyskania dofinansowania ze środków PFRON ich zakupu są własnością osoby niepełnosprawnej.

   Kwestia zajęć komorniczych przedmiotów będących własnością osoby niepełnosprawnej, a dofinansowanych ze środków PFRON, nie jest regulowana w przepisach ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 127, poz. 721, z późn. zm.) oraz jej aktów wykonawczych.

   Równocześnie informuję, że Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej gotowe jest do podjęcia współpracy z innymi resortami w celu wypracowania odpowiednich dla osób niepełnosprawnych rozwiązań, których efektem może być zmiana w przepisach, mająca na celu zabezpieczenie ww. własności osób niepełnosprawnych. Kwestia ta ma szczególne znaczenie ze względu na fakt, że przedmioty te są w znacznym stopniu dofinansowywane ze środków publicznych.

   Z szacunkiem

   Sekretarz stanu

   Jarosław Duda

   Warszawa, dnia 11 lipca 2013 r.

 
Strona główna Drukuj dokument
Artur Dunin - poseł na Sejm RP